In deze fotoserie onderzoek ik hedendaagse taxidermie als een plek waar leven en dood elkaar raken. Door het werk van drie taxidermisten te volgen, kijk ik naar hoe zij omgaan met vergankelijkheid, zorg en respect voor dieren. Taxidermie confronteert, maar nodigt ook uit tot aandacht: het dwingt je om langer te kijken naar iets wat ooit heeft geleefd.
Wat mij fascineert aan taxidermie is dat het zich precies op een grens bevindt. De grens tussen wat was en wat niet meer is, tussen aanwezigheid en afwezigheid. Het is een vak dat vaak verkeerd wordt begrepen, terwijl er juist veel kwetsbaarheid, precisie en menselijkheid in schuilt. In plaats van sensatie wilde ik de stilte laten zien: handen die werken, momenten van concentratie, en de zorgvuldigheid waarmee elk dier wordt benaderd.
Door dichtbij te komen probeer ik taxidermie te ontdoen van het stereotype beeld. Niet als iets morbides, maar als een manier om stil te staan bij eindigheid. Het werken met dood blijkt voor deze makers geen ontkenning van het leven, maar juist een vorm van erkenning ervan. Voor mij persoonlijk heeft dit project mijn blik op sterfelijkheid verzacht en verdiept.
De titel Between the River and the Sea verwijst naar een regel uit een gedicht van Khalil Gibran: “For life and death are one, even as the river and the sea are one.”
Zoals een rivier niet ophoudt te bestaan wanneer zij de zee bereikt, zo zie ik leven en dood niet als tegenpolen, maar als onderdelen van dezelfde beweging. Precies in dat tussengebied bevindt zich deze serie.
