Kennis, Passie & Drive is een boekproject dat begon als klasopdracht, maar al snel uitgroeide tot een onderzoek naar wat makers drijft. Wat begon met één idee, mijn wens om ambachtslieden te fotograferen, werd een samenwerking met mijn klasgenoten Sofie, Roos, en Celine.
We spraken met mensen uit verschillende disciplines: van hoefsmeden tot illustratoren, van zeepmakers tot taxidermisten. Sommigen noemen zichzelf kunstenaar, anderen ambachtsmens, en velen vinden zich ergens tussenin. Wat ze allemaal met elkaar gemeen bleken te hebben? Kennis, passie en drive.
Deze drie woorden vormen de kern van het project. Ze zijn de rode draad die loopt door alle gesprekken, foto’s en verhalen in het boek. Of iemand nu werkt met hout, huid, geur of beeld: iedereen werkt met toewijding, vakmanschap en een diepe liefde voor het proces.
Mijn rol binnen dit project was het maken van verschillende foto’s en het schrijven van de teksten. Op deze pagina zie je een selectie van mijn foto’s van makers die elk op hun eigen manier invulling geven aan hun vak. Elk beeld vertelt een verhaal van toewijding, precisie en persoonlijke overtuiging.
Met dit project willen we niet zozeer een grens trekken tussen kunst en ambacht, maar juist laten zien hoe fluïde die grens kan zijn. En hoe waardevol het is om stil te staan bij de mensen achter het maken.
Stephen
Stephen is een meester in het prepareren van dieren – een ambacht dat hij met ongekende precisie en toewijding uitvoert. Al sinds zijn jeugd verdiept hij zich in de techniek, het looien en het respectvol omgaan met dieren die hij vaak vindt als verkeersslachtoffer. Zijn werkwijze is grondig: meten, kijken, nog eens meten. Vanuit zijn achtergrond als jager heeft hij een scherp oog voor detail ontwikkeld. Hoewel hij zichzelf geen kunstenaar noemt, spreken zijn werk en toewijding boekdelen. Voor Stephen draait het om kennis, handwerk en het geven van een tweede leven.
David
David is een veelzijdige maker die zich niet laat beperken door één discipline. Hij schildert, maakt muziek, regisseert zijn eigen videoclips en treedt op met performances. Voor hem is kunst een manier om zijn overtuigingen te delen: activistisch, uitgesproken en persoonlijk. David gelooft dat kunst geen strakke kaders nodig heeft – het gaat om vrijheid, om het loslaten van regels. Zijn werk is geen ambacht in de traditionele zin; hij werkt niet vanuit technieken of richtlijnen, maar vanuit een visie die alles overstijgt. Toch ziet hij ook hoe de grenzen tussen kunst en ambacht in elkaar overvloeien. “De termen kunst en ambacht zijn eigenlijk verwaterd,” zegt hij daar zelf over. David stelt liever vragen dan dat hij antwoorden formuleert, en precies dat maakt zijn werk zo krachtig.
Pien
Pien is een beeldend maker en performer die in haar kleurrijke atelier – dat ze liefdevol haar “knutselkonten huis” noemt – de grenzen van kunst en spel opzoekt. Ze maakt wat uit haar verbeelding komt, zonder zich druk te maken over esthetiek of traditie. Van kostuums tot workshops en museumlessen: Pien werkt intuïtief en met zichtbaar plezier. Hoewel ze zichzelf vooral als kunstenaar ziet, erkent ze de raakvlakken met ambacht, maar dan op haar eigen, vrije manier. Haar werk draait niet om perfectie, maar om expressie, experiment en mensen samenbrengen.
Lenneke
Lenneke werkt vanuit ritme en gevoel. In haar atelier lopen orde en chaos moeiteloos door elkaar. Ze drukt, schildert, tekent en maakt patronen voor boekbinders, maar beschouwt zichzelf bovenal als kunstenaar. Fysiek drukwerk wisselt ze af met rustiger tekenwerk, vaak geïnspireerd door haar moestuin en het ritme van de seizoenen. Voor Lenneke is kunst een persoonlijke zoektocht, los van labels als ‘ambacht’ of ‘techniek’. Ze creëert op haar eigen tempo, altijd met ruimte voor vernieuwing.
Coen
Voor het project maakte ik de portretten van Coen in zijn atelier, waar hij werkt aan een indrukwekkend miniatuurstad-project. Sinds 2016 bouwt hij aan een wereld van karton, vol verborgen details: een kroeg, een boekenwinkel en een theater. Zijn werk zit vol verwijzingen naar de stad Zwolle, en nodigt uit tot goed kijken en langzaam ontdekken. Voor Coen is het onderscheid tussen kunst en ambacht nauwelijks relevant: techniek, creativiteit en plezier komen bij hem vanzelf samen.
Tota
Tota is illustrator én maker, met een diepe liefde voor het ambachtelijke proces. In haar werk staat het handmatig creëren centraal, of dat nu gaat om speelse kinderverhalen zoals Ukkepuk of verfijnde illustraties voor musea. Ze ziet zichzelf als onderzoeker in haar eigen praktijk: iemand die zich vastbijt in een onderwerp, nieuwsgierig blijft en vooral blijft maken – ook zonder einddoel. Tota’s werk is intuïtief, tastbaar en steeds in dialoog met haar omgeving.